|
Medisch
traject - 1
Dit
vind ik een héél belangrijk onderwerp omdat het uiteindelijk
alles bepalend is voor je vooruitgang en toekomst.
| Op
andere pagina`s heb je al kunnen lezen dat ik nou niet bepaald
correct behandelt ben ik het ziekenhuis. Miscommunicatie en
voor oordelen maakten mij van een slachtoffer tot aso ! Door
hier mijn ervaringen te delen probeer ik duidelijk in te laten
zien dat je nóóit zomaar aan moet nemen dat je
in goede handen bent en hoe belangrijk het is dat je zo snel
mogelijk gesteund word door iemand uit je eigen omgeving. |
| Ambulance
Transport |
Pas
na meer dan een uur lag ik in een ambulance. Ingepakt tot aan
mijn kleinste teen toe. Ik kon werkelijk geen spier meer bewegen.
Ik kan me nog vaag een mopperende ambulance broeder herinneren.
De ambulance kwam uit district Amersfoort en baalde er van dat
de trauma-arts me al aangemeld had in het UMC in Utrecht. Nu
waren ze té lang uit hun district en moest er vanuit
weer een ander district een ambulance hun plaats gaan invullen.
Dit heeft te maken met landelijk vast gestelde richtlijnen over
minimale bezetting.
Uiteindelijk zijn we op weg gegaan naar Utrecht omdat het overrulen
van een trauma-arts, een hele hoop administratieve rompslomp
met zich mee zou brengen en "Het gouden uur"was inmiddels
ook al verstreken! |
"Gouden uur" is in de hulpverlening het éérste
uur na een ongeval. In dit uur kan de meeste schade beperkt
worden !
Geweigerd
! |
Na
aankomst in het UMC werd ik uit geladen en gelijk weer terug
geplaatst. Ik hoorde de ambulance broeder op zwaar geïrriteerde
toon tegen iemand spreken door de communicatie apparatuur.
Hij deelde hun mede dat hij het een belachelijke toestand
vond en dat zeeën fase-1 transport zouden gaan uitvoeren.
(fase-1 betekend naar wat me toen is medegedeeld, met de aller
hoogste spoed en alle signalering die maar te voeren is.).
Ook gaf hij op kwade toon te kennen dat het UMC het ziekenhuis
in Amersfoort diende in te lichten over mijn komst omdat hij
zijn handen vol had aan het transport. Bovendien was het de
fout van het UMC. Ik werd geweigerd omdat er geen plaats meer
zou zijn ?
Onderzoek ?
Het UMC deed moeilijk maar de ambulance broeder gaf ze te
kennen dat ze het maar moesten regelen omdat dit écht
niet kon ! Daar kwam dus nog meer ellende van.
|
 |
| Ik
werd nl bij binnenkomst in een kamertje gelegt met screts brancard
en al. Ik moest wachten op foto`s maken van mijn gehele rug.
Nou dat werd meer dan een half uur later ! Verder is er eigenlijk
niets onderzocht buiten wat drukken op mijn buik en in mijn
ogen kijek na. Ik werd aan het infuus gelegd en kreeg te horen
dat ik een nacht ter observatie blijven omdat ik misschien best
een lichte hersenschudding zou kunnen hebben of zo en om complicaties
te voorkomen moest ik dus blijven. |
Sterven. |
Ik
had die nacht best dood kunnen gaan want gedurende de hele nacht
is er slechts één keer een broeder geweest omdat
er een alarm af ging van een pomp. Ik lag op een afdeling met
vier terminale patiënten !
Dan heb je nét een vriend
verloren, lig je zelf lichamelijk en geestelijk helemaal in
de kreukels en word je uitgerekend tussen de door machines in
leven gehouden patiënten te liggen ! Nóg steeds
vind ik dat onvoorstelbaar !
Op mijn letsel overzicht kan
je er meer over lezen en ook hoe ik in eens tot Aso gebombardeerd
werd en ook zo behandeld werd? |
Naar
huis ! |
De hele nacht heb ik uit liggen kijken naar het moment dat ik
uit dat ziekenhuis weg kon want ik voelde me er alles behalve
thuis. Ik wilde enkel maar met rust gelaten worden alleen werd
al heel snel duidelijk dat ik die niet zou krijgen. Ik verging
van de pijn en de hele dag liepen de tranen van pijn over mijn
wangen. Dus gelijk naar de huisarts. |
|
Waanzinnige
huisarts! |
| Mijn
huisarts is werkelijk nog een man die bezig is met zijn vak
én zijn patiënten ! Tot op de dag van vandaag heeft
hij geen moment aan mij getwijfeld ! In het begin belde hij
me zelfs in het weekend op als hij kennelijk thuis zichzelf
had zitten verdiepen in mijn situatie. Hij sprak zelfs collega`s
vanuit Amerika etc. Voor mij rede genoeg om patiënt van
hem te blijven toen ik na 2 maanden noodgedwongen moest verhuizen
en 150km verderop terecht kwam. Soms krijg ik zelfs op mijn
donder als ik te lang niets van me heb laten horen. |
Een
man die goud waard is dus !
 |
Doolhof
Hij kon er dan ook niets aan doen dat het bezoeken
van de vele specialisten, een doolhof werd op zoek naar de juiste
hulp. Ik heb onderzoeken van MRI scan en ECG tot hormoon en
maag toe gehad maar niemand kon me verder helpen. De pijn werd
steeds erger en de letselschade steeds gecompliceerder. |
Revalidatie
kliniek
poliklinisch
| Uiteindelijk
kwam ik in een revalidatie kliniek terecht. In eerste instantie
poliklinisch maar al snel bleek dat het een onmogelijke opgave
te zijn om daar 2x per week naar toe te gaan. Toen ik daar te
laat aankwam bij mijn eerste therapeut terwijl ik zelfs méér
dan een uur eerder opweg gegaan was, werd duidelijk dat ik me
meer dan de helft niet eens kon herinneren. Ik was zelfs de
weg kwijt naar mijn therapeut terwijl ik er al bijna 2 maanden
2x per week kwam? Ze was hier niet zo blij mee maar ik had niemand
die met me mee kon gaan en wilde natuurlijk alles doen om beter
te worden. |
Intern |
| In
overleg werd ik intern opgenomen voor een onderzoeksperiode
van 3 weken. Daarna werd ik direct aangenomen voor interne behandeling.
Men hoopte dat ik in de pijn divisie de beste resultaten zou
bereiken. Ze hebben daar echter een belangrijk ding onderschat
nl; mijn gebrekkige geheugen en concentratie problemen. Ik heb
dat herhaaldelijk aangegeven maar het programma moest afgewerkt
worden. Hierdoor ging het vaste traject grotendeels onderbewust
aan me voorbij. Bovendien
waren er meerdere factoren die een héél belangrijke
rol gespeelt hebben in het falen van dat traject, waar ik zelf
helemaal niets aan kon doen.
Maar daar wijd ik hier maar niet over uit. Ik
had hiervoor een |
|
 |
aanmelding
lopen in een ander revalidatie centrum maar door de lange wachtlijst
( 1 jaar), heb ik er destijds voor gekozen om het verder op
te gaan zoeken. Soms heb ik daar erg spijt van maar ja, daar
heb je nu niets meer aan.
Het is niet helemaal voor niets geweest want in het Roessingh
zijn we er uiteindelijk achter gekomen dat een deel van mijn
fijncontrole uitgevallen is (linker arm en been), welke door
andere spieren geprobeerd
word te compenseren. Dat had overigens ieder revalidatiearts
kunnen concluderen dus het was dat ik in het Roessingh het eerste
terecht kon, anders had men het elders wel geconcludeerd. Maar
hierdoor moeten |
|
deze
laatst genoemde spieren extra hard werken waardoor ze continue
over belast zijn.
Bovendien heeft mn
psychologe en fysiotherapeut en sportachoge me psychisch
erg goed opgevangen want ik heb daar méér confrontaties
met mezelf gehad dan ik ooit in mijn leven gehad heb. Echter
zijn er 2 werelden die met elkaar botsen nl; de medische wereld
en de maatschappij en haar opgelegde verplichtingen. |
Schandalig
einde Roessingh ! |
Eerder
had ik dit hier niet neer gezet maar vind dat iedereen het ondertussen
wél moet weten, hoe ook revalidatiecentra`s misbruik
maken ! Met name het Roessingh te Enschede !
Mijn verblijf in het Roessingh weinig opgeleverd en heb ik méér
problemen aan mijn bezoek over gehouden dan dat ik er kwijt
geraakt ben. Voor whiplash is een zgn pijnrevalidatie absoluut
grote nonces, en enkel geldklopperij !
Men doet totaal NIETS aan onderzoeken en diagnose stellen. Enkel
omdat
ze zélf buiten schot willen blijven bij de verzekeraars.
Men werkt NIET mee aan het verkrijgen van hulpmiddelen. Zélfs
de zo noodzakelijke foto`s en mri weigeren ze een verwijzing
voor te geven ! Hadden ze dat wél gedaan, had ik niet
jaren lang met een nekhernia rond gelopen die inmiddels de nodige
slijtage heeft veroorzaakt !
U bent dus gewaarschuwt !!
Ik wist dat deze mri`s belangrijk zouden zijn en daarom
heb ik daar extra op aangedrongen en zo nog wat vragen gestelt.
Daar waren ze niet zo van gedient en het vervolg traject wat
enkele weken later plaats zou vinden, heeft nóóit
plaats gevonden. |
Aan
het lijntje gehouden ! |
Men
zou me binnen 2 weken terug bellen over de vervolg datum. In
plaats daar van ben ik 2 maanden later gaan bellen. Ruim een
maand lang ben ik aan het lijntje gehouden ! Telkens werd me
beloofd om terug te bellen maar telkens liep dat op niets uit.
Toen ik uiteindelijk voor de zoveelste keer te horen kreeg dat
ik die middag terug gebeld werd, heb ik gezegt dat als het nu
wéér niet gebeurde, ze een brief van mijn advocaat
zouden krijgen !
Ik werd idd terug gebeld door de revalidatiearts. Ze vroeg me
of ik geen gewoon nummer had maar helaas had ik destijds enkel
een mobiel nummer. Ik bood haar acuut aan om haar terug te bellen
maar toen bleek al gauw dat het niet om de kosten ging. Ze mompelde
dat dit niet nodig was maar dat mobiel niet zo veilig zou zijn
!
Mijn mond viel verder open dan hij óóit open is
geweest !!!
Hoezo onbetrouwbaar ???
Ik heb haar daarop ook heel duidelijk gezegt dat me dát
nou net helemaal NIETS kon schelen immers heb ik nog nóóit
voor wie dan ook geheimen heb gehad. Maar achteraf zij dus duidelijk
wel ! Er kwam dan ook verder niets zinnigs meer uit, buiten
dat het traject geen doorgang zou vinden. De rede ?
Vertel mij het maar want die is nóóit gegeven
!
Maar men gaf enkel aan dat ik het dagschema moest trachten te
gaan volgen zoals die opgesteld was. Nou.... ik vond dat prima,
máár dat betekende alleen al dat ik vanaf die
dag niet meer in staat zou zijn om te werken en had ik ook al
die toestanden met het UWV mogen hebben, maar zo werkt het dus
duidelijk niet ! |
| Conclusie; |
Ik
stelde té veel lastige vragen en was een gevaar voor
het traject !
Begrijp ik tot op de dag van vandaag niet dat zogenaamde begeleiders
al om half 4 smiddags verdwijnen, terwijl de laatste therapieën
tot 5 uur duren. En dus niemand terug kan vallen op hun zogenaamde
begeleiders máár op elkaar aangewezen zijn. Met
gevolg dat je zowat therapeutje voor mede revalidanten bent.
Bovendien moet me nóg iets van het hart...
Hoe kan een zogenaamt begeleider het broodbeleg wat voor de
revalidanten is, in eigen zak steken voor thuis ? En met zó
iemand moet je een vertrouwensband opbouwen ???
Het zal wel aan mij liggen ¿¡¡¿ |
Reguliere
traject
| Volgens
mijn huisarts staat ondertussen wel vast dat de reguliere medische
wereld weinig voor me kan doen helaas. Ondanks dat er weinig
zicht is gekomen op de hele zaak, geeft mijn lijf wel een duidelijk
afwijkend beeld weer waar uit op te maken is dat er duidelijk
het een en ander mis mee is. Maar ook de medische wetenschap
heeft zijn beperkingen al geven ze dat zelfs liever helemaal
niet toe ! |
Huidige
behandelingen |
In
Oktober 2007 heb ik een Orthomanuele arts bezocht maar aangezien
één behandeling op bijna 150€ neer komt (behandeling,
reiskosten etc.), heb ik dat uiteindelijk moeten laten schieten.
Ik
gebruik al sinds september 2007, 4x daags Tramadol in afwachting
op dit gesprek maar vraag me af waarvoor ik het slik ? De pijn
blijft onverminderd, ik voel me ook niet zweverig of dergelijke,
alsof ik niets gebruik.
In december 2007 ben ik opgenomen binnen
een medisch team in Zwolle onder leiding van een anesthesioloog.
Hier word duidelijk wel naar me geluisterd want eindelijk na
anderhalf jaar zeueren bij de specialisten die gepasseerd zijn,
heeft hij wél foto`s laten maken. Daags voor kerst kreeg
ik hiervan de uitslag van de anesthesioloog. Er was duidelijke
afwijking te zien op de foto`s! Nu blijken er twee wervels te
zijn die kraagvorming hebben en 1 tussenwervelschijf de helft
dunner te zijn dan als het hoort. De anestesioloog heeft uitgelegd
dat het op dit moment niet met volle zekerheid te zeggen is
dat daar mijn aanhoudende toestand in stand gehouden word want
daar moeten dan nog specifiekere onderzoeken naar gedaan worden,
maar hij acht de kans wel heel erg groot. |
Oplossing
? |
Een
pasklare oplossing zal er dan niet zijn maar men kan wel over
gaan tot het stil leggen van zenuwen en spieren etc, in mijn
nek. Dit gebeurd middels een naald die in de zenuw/spier of
weefsel gestoken word en vervolgens te verwarmen zodat de zenuw/spier
verbrand. Hij zag dat ik daar behoorlijk van schrok en zei ook
dat dit een uiterste ingreep zou zijn, want dat er ook haken
en ogen aan zitten. Als het verkeerd gaat kunnen andere functies
verloren gaan voor langere tijd. Als het wel helpt, is het niet
voor een volledige levensduur. Bovendien zal het me nooit helemaal
van de pijn en problemen verlossen, enkel periodieke verlichting
kunnen bieden.
Op 13 januari 2008 heb ik een volgend onderzoek bij een fysiospecialist.
Hierna zal het team gezamelijk hun bevindingen delen en een
vervolg traject gaan samenstellen. |
Slotwoord |
De
medische wetenschap is behoorlijk ver als het gaat om maatschappelijk
belangrijke ziekten en gebreken. Maar zodra de groep mensen
te klein is met het zelfde symptoom, zie je dat ook die wetenschap
op een gegeven moment op houd. Men gaat
dan liever over op het "tussen de oren" fenomeen dan
uit komen voor de werkelijkheid
nl dat jou gebreken of ziekte economisch te weinig noodzaakt
bied om er meer geld in te steken voor verder onderzoek.
Het draait niet alleen in de wereld van verzekeraars en uitkerende
instanties om de harde knaken maar in de medische wetenschap
even zo!
Laat je nóóit verschalken
door de afschuif techniek die helaas maar al te vaak word toegepast
in apparte gevallen. Uiteindelijk heb je recht op een normaal
leven ! Voor hoeverre je nog kan spreken van "normaal" |
| |
Het word
een beetje een rommelig einde maar .....
inmiddels ben ik ruim 1½ jaar verder en is er weer het
nodige gepasseerd !
Nóg steeds is het UWV van mening dat ik kan werken máár
is er een haaks daar op staand raport uitgebracht door een specialist
die duidelijk aan geeft dat mijn klachten helemaal niet zo verwonderlijk
en raadselachtig zijn, als men tot op heden heeft doen suggereren
!
Hij spreekt over een duidelijk hersenletsel waar ik niet blij
van word, maar wat wel héél erg verhelderend is,
over mijn klachten.
Lees
hier verder >>>> |
| |
|
|
|
|
|
NEW NEW NEW |
|
Na
een periode van bezinning, heb ik op 8 aug. 2008, besloten
om het beheer van whiplashinformatie.nl
geheel over te nemen. Om het voortbestaan van deze lotgenoten
site óók voor de toekomst te kunnen blijven
garanderen ! |
|
Onder
de loep genomen ! |
|
Ik
heb een speciale ruimte aan de website toegevoegd genaamd
Onder de loep ! Hier
zijn acties / reacties te lezen van z.g. professionals. Noem
het vreemd, absurd, crimineel of hoe je maar wilt. Feit is
dat het genoeg zegt over de huidige maatschappij waar in we
leven ! |
|
Goals |
|
Al
is het niet erg eenvoudig vanuit mijn huidige sytuatie bekeken,
maar tóch wil ik het hier hebben over mijn
goals. |
Wist
u dat .... |
|
Heeft
u alles al gelezen, óf denkt u dat u het allemaal wel
weet ?
Lees dan vooral deze wist
u dat ... |
Links |
Hier
komt u rechtstreeks op mijn eigen startpagina
met tal van interesante links. |
Gastenboek |
Heeft
u na het bekijken van mijn pagina, de behoefte om mij nog
iets algemeens te vertellen ? Teken dan nu mijn gastenboek
! Graag wel enig respect in acht name.
|
|
STEUN
ONS ! |
|
|
