Van tekenen naar airbrush.

Dan nu mijn eerste blog in de Hobby blog. Ik ben altijd al een hobby-dier geweest maar sinds mijn ongeluk in 2005 heb ik een echt dieptepunt gekend. De afgelopen jaren ontbreekt het me aan inspiratie om tot iets nieuws te komen. Ik teken al mijn hele leven en echt van alles. Van stil leven tot aan voorbij vliegende vliegtuigen en voorbij flitsende auto’s en motoren. Ik zag wat en dan kon ik het zelfs dagen later nog exact uittekenen, “what you see is what you draw” 😉

Al op 10 jarige leeftijd tekende ik met Oost Indische inkt en op een bepaald moment wilde ik nit meer dat men mijn tekeningen zag. Ik legde heel mijn gevoel en zaligheid in mijn tekeningen en wilde niet dat men mij daar door kon doorgronden. Met gevolg dat ik al mijn tekeningen op een dag heb verbrand. Nu heb ik daar spijt van maar ja gedane zaken doen geen ommekeer. Een paar tekeningen zijn bewaard gebleven omdat ik ze later terug kreeg en dat waren de boerderijen van mijn beide opa’s en oma’s.

 

 

 

 

 

 

Op 13 jarige leeftijd maakte ik ook nog een tekening voor de stoffeerderij van een oom van mij, welke ik gelukkig ook zelf nog in bezit heb. Hier is al te zien wat mijn grootste zwakte bij het tekenen was namelijk gezichten tekenen. Ik heb een hekel aan het tekenen van gezichten en met een rede. Ieder mens heeft zeg maar een “basis” gezicht. Maar daar omheen hangen vele duizenden emoties welke een gezicht per moment kan veranderen.

Een gezicht hoort nou eenmaal te spreken en zal dus nooit in één standaard uitdrukking neer te zetten zijn, om te laten zien wat voor een persoon het is. Zelfs de minste afwijking op papier kan een heel verkeerde indruk geven van de persoon die getekend is en kan enorme afbreuk doen aan de persoon en dát is iets wat ik absoluut niet wil. Vandaar dat ik een hekel heb aan het tekenen van gezichten.

Een heel andere hobby van me was duiken, en dat bracht ik niet alleen ten uitvoeren in diepe warme tropische wateren maar zelfs voornamelijk in territoriale wateren. Op mijn hoogtepunt was ik toonaangevend instructeur in overleven op zee en instructeur off-shore (beroeps) wereld. Daar naast gaf ik les aan duikinstructeurs, brandweerduikers en regio hoofde van de EHBO, met betrekking op verdrinking en onderkoeling.

Maar het aller mooiste vond ik toch wel het technisch duiken met mijn maat. Wij stapte het water in en kwamen exact op de zelfde plek weer het water uit als waar we begonnen. Vraag mensen met duikervaring maar eens wat dat inhoud met alle stromingen en getijen en andere invloeden als slecht zicht etc. Helaas kwam er abrupt een einde aan mijn duik carrière dankzij een enorme blunder van mijn werkgever. Hij had me op een dag een supervisor mee gegeven welke volgens hem ervaren genoeg was. Maar achteraf bleek dat gewoon een neefje te zijn die lekker goedkoop was en dat werd voor mij een heel dure ervaring. Uiteindelijk heb ik een nood opstijging moeten maken met slechts 3 liter lucht, nadat mijn luchtbevoorrading onverwacht was gestopt.. Ik kreeg liters alkalisch water binnen en eenmaal boven bleek dat neefje lekker relaxed met een joint in de bek aan boord te zitten. Ik heb hier door overgevoelige klieren opgelopen waar door ik constant kamp met verstopping. Mijn duik carrière was in één klap over !

Hier naast een tekening welke ik gemaakt heb op 14 jarige leeftijd. Ik wist toen nog niet dat ik veel later als off-shore duiker en instructeur mijn geld zou gaan verdienen 😉

Een geheel andere kant van mij is dat ik gezegend was met extra ontwikkelde zintuigen waar door ik beelden kon zien welke andere niet zagen én deze kon verwoorden middels tekenen. Dit waren overigens ook mijn eerste tekeningen in kleur met speciale was en potlood.

Maar ik zal hier niet te ver op in gaan want het gaat uiteindelijk om het tekenen en niet de details 😉

 

Mijn aller laatste tekening met inktpen is al weer ruim 30 jaar oud, ik was toen net in de twintig. Maar desondanks heb ik niet stil gezeten. Ik heb me meer toegelegd op het bouwkundig tekenen voor het maken van bouwtekeningen voor tuinen en verbouwingen. Maar ook hier kwam een abrupt einde door mijn ongeval. Sindsdien heb ik weinig meer getekend ondanks dat ik tijdens mijn revalidatie op tekenles kon. Ik gaf toen aan dat ik al een redelijk gevorderd tekenaar was en dat wilde men dan wel eens zien. 

Tijdens de eerste les kreeg ik de opdracht om een stilleven na te tekenen en dat was ook gelijk mijn aller laatste opdracht want ze snapte al wel dat ik te veel ervaren was om met de overige revalidanten mee te doen.

Maar omdat de creatieve geest nooit helemaal stil staat, kwam ik op het idee om te gaan paintbrushen en zodoende schafte ik een complete paintbrusch set met de nodige uitbreidingen. Maar toen ik eenmaal wilde beginnen liep ik tegen grote problemen op. Ik wilde namelijk niet dat mijn apparatuur naar de knoppen zou gaan door onkundig reinigen etc. Het hekelen punt werd mijn NAH (Niet Aangeboren Hersenletsel) want k kan niets onthouden zodra ik moet lezen. Bij de tweede regel weet ik al niet meer wat ik in de eerste regel heb gelezen. Dus na tien á twintig keer de instructies gelezen te hebben, klapte ik in. Dit ging niet werken dus, moest ik het in de praktijk leren. Ik sprak hierop een aantal paintbrushers aan en 3 daar van wilde me wel helpen. Althans dat zei men maar zodra het op afspraak maken aan kwam dan viel er al een af en zodra de afspraken gemaakt waren, bleken de overgebleven lieden niet thuis te geven. Kortom, dat werd hem ook niet.

Nu heb ik onlangs begeleiding van ABC De Cirkel en wat blijkt, zij hebben daar net een airbrush ruimte ingericht en mijn persoonlijk begeleidster heeft ervaring met airbrushen, dus dat gaat vast goed komen 😉

Please follow and like us: