motorongeval.nl, hebben jaargetijden invloed op jou als verkeersslachtoffer ?

Jaargetijden.


Vanochtend liep ik met de hond door het bos. De herfst heeft zich al duidelijk aangekondigt. De bomen zijn al half kaal en de paddestoelen schieten her en der al uit de grond, om over de regen maar te zwijgen. Ik liep dus met de hond door het bos en merkte dat ik ontzettend licht in mijn hoofd werd. Het begon te duizelen en ik werd zelfs beroerd ? Toen ik dat bemerkte, werd me al vrij snel duidelijk waar dat aan lag. De grond lag bezaait met een dik pak donkere bladeren met daar bovenop her en der, fel geel gebleekte bladeren verspreid. Dit eefect werd nog eens extra versterkt door de felle laag staande zon die door de half kaal geworden bomen heen scheen. Door dat grote contrast ontstond er een beeld zoals je in de winter ziet als grote vlokken sneeuwdie met grote snelheid tegen de voorruit van je auto aan waaien.
Verklaring
Voorheen heb ik daar nooit last van gehad maar wellicht is het te verklaren omdat ik sinds het ongeluk een heel andere manier van prikkel verwerking gekregen heb. Je registratie vermogen is meer naar boven gekomen, daar waar een groot deel eerder op het onderbewuste vlak lag. Eerder zou ik constateren dat het herfst geworden was en dat dit silouet een mooie herfst aanblik geeft. De registratie komt in delen binnen maar je ervaart hem als één geheel. Bladerendek ervaar je als één geheel en bomen vormen automatisch een bos. Nu echter registreer ik elk blad (detail) afzonderlijk waardoor er een overload ontstaat van losse elementen die op een gegeven moment ook niet meer te koppelen zijn door de vele indrukken.
	Normaal beeld	Versterkte registratie
	Overload	Resultaat
Het bekende spreekwoord; door de bomen het bos niet meer zien, is voor mij een heel bekend en dagelijks fenomeen. Ik heb uiteindelijk mijn weg vervolgt door mijn blik te verleggen naar rustigere beelden, hierdoor nam de duizeligheid uiteindelijk af. Maar eenmaal thuis zette het me aan het denken. Het was nl niet de eerste keer dat ik een héél andere ervaring op deed dan ik eerst altijd heb ervaren.
Onderzoek
Als ik internet en andere media bekijk, kom ik overal de zelfde zaken tegen maar over jaargetijden heb ik nergens ooit wat gelezen. Niet dat dit nu zo enoverend is, maar het verbaast me dat het in de media vaak ophoud bij vaststellingen van problematiek ten behoeven van medische ofwel juridische aspecten. Maar in werkelijkheid strekken de problemen zich in de praktijk veel verder uit voor een slachtoffer. Dus vandaar dat ik hier een pagina heb ingericht over jaargetijden en de relatie tot mijn problematiek, met Whiplash als grootste uitgangspunt.

Lente

Toen		Nu
De lente was voor mij eerder een periode waarin ik me opgeruimd voelde en genoot van al het jonge leven wat er overal om je heen ontstond. Ik genoot van de eerste pogingen die jonge vogeltjes ondernamen, met de meest comische tafrelen tot gevolg. Ik was gefacineerd door de ontwikkeling die de natuur onderging en merkte dat de mensen om me heen een stuk positiever werden.		Afgelopen jaar ben ik niet zo opgeruimd geweest en voelde me eerder opgejaagt. Ik ervaarde de eerste zonnenstralen als lastig en pijnlijk. Ik schrok als ik een jong vogeltje ineens onbesuist langs me heen zag fladderen en bemerkte dat mijn hart in mijn keel zat. Al moet ik zeggen dat de leur die de lente met zich mee brengt, nog steeds apricieer. Bovendien beviel de temperatuur me meer dan ooit.

Zomer

Toen		Nu
Ik genoot van elk moment dat ik vrij was. Als het ff kon dan was ik aan het water te vinden. Dat ik daar soms een hele dag lag te slapen pal in de zon, bevreemde iedereen. Verbranden ? Wat is dat ? Ook genoot ik er intens van om de auto te pakken om vervolgens "even" naar Duitsland of België te rijden om daar een kasteel of dergelijks te gaan bezichtigen. Warmte deed me niets !		Afgelopen zomer was gelukkig geen top zomer, dit ten spijt voor hen die de zon aanbidden. Ik kan dus helemaal niet meer tegen warmere temperatuur. Zodra het quick boven de 22 graden komt, stijgt het me naar het hoofd met alle gevolgen van dien. Met gevolg dat ik s`middags al helemaal niet meer buiten te vinden was. Ik heb daar enorm van gebaald want eerder was ik gek op de zomer met alles wat daar bij komt.

Herfst

Toen		Nu
De herfst was voor mij net een heel groot levend schilderij. Ik genoot van de typische herfst tafrelen en vond het een genot om uren door het bos te wandelen. Bovendien is het de periode waarin de meeste verjaardagen binnen mijn familie zijn dus party party ! Ik stapte s`morgens in de auto en dat ik ruim 150km enkele reis moest rijden in de auto, vond ik vrij normaal.		De contrasten zijn erg groot en ervaar de herfst hierdoor nu als rommelig en druk. De verjaardagen komt niets van terecht want de afstand is slopend. Bovendien merk ik enorm goed dat de zon al een heel stuk lager staat waardoor het licht erg vervelend is. Dat geeft al zittende in de auto een onacceptabel uitzicht. Ik wacht op de winter !

Winter

Toen		Nu
Ik vond de winter periode eigenlijk helemaal niets aan ! Alleen de dagen dat er sneeuw lag daar in tegen ervaarde ik als iets maginfieks. Ik was dan ook regelmatig terug te vinden als gangmaker in de buurt voor het bouwen van Iglo`s, speurtochten en sneeuwballen gevechten. Ook trok ik er regelmatig op uit om de sneeuw effecten te gaan bekijken op landelijk gelegen plekken. Maar helaas komt dat steeds sporadischer voor. Daar naast was ik fervent schaatser en altijd te vinden op het ijs. De winter op zich had ik weinig mee omdat de periode van sneeuw en ijs maar een klein stukje van de winter is.		Nu kan ik de winter hoe gek het ook klinkt, alleen maar beter waarderen. Ondanks dat ik niet meer kan schaatsen of sneeuw gevechten houden etc, komt de temperatuursdaling me wel ten goede. Bovendien is het natuurlijk beeld een stuk rustiger ten opzichten van de andere jarige tijden. Bovendien is de natuur in volle rust wat inhoud dat er ook geen werk meer is aan onze eigen tuin. Het beeld is een stuk ruimer geworden omdat bomen en struiken hun bladeren hebben laten vallen. Maar zeker ook omdat je minder mensen (beweging) op straat tegen komt. Nee, mijn humeur word er in tegenstelling tot andere niet slechter op.

Nu ik dat zo opgesomt heb, moet ik er nog iets belangrijks bij vermelden. Ik heb nl bewust niet gesproken over vermeerdering dan wel afname van pijn. Ik denk dat dit van persoon tot persoon heel anders kan liggen en in mijn geval heb ik weinig invloed van jaargetijden op mijn pijn bemerkt.

Conclusie

De meeste invloed komt toch wel voort uit de manier waarop licht zich verhoud. Daar naast is de beeldvorming waarop het jaargetijde in zijn geheel op je over komt van grote invloed. Hoe rustiger het beeld, hoe meer je kan opnemen en waarnemen. Ook de beweging van mensen werkt negatief op je in als het gaat om prikkel verwerking. Daar naast is de omgevingstemperatuur van grote invloed op functioneren.

Terug voeren in de praktijk.

Leuk om te constateren maar als ik de jaargetijden als graadmeter zou nemen, krijg ik een ideaal plaatje van een omgeving waarin ik mogelijk het beste zou functioneren indien mijn lichaam daar toe in staat zou zijn.

Dit zou een kamer zijn waar je vanuit een gang niet in kunt kijken.
s`zomerse tafrelen voorkomend

Het zou wel een raam met een ver zicht zou moeten hebben.
(winterse ruimte)

De temperatuur zou een beetje lenteachtig ( 16 tot 18 graden) moeten zijn.

Daar naast moeten de muren vlak en rustig zijn, net als de gehele inrichting.
om herfst achtige verschijnselen tegen te gaan.

Of dit zo simpel te stellen is, weet ik niet. Want als ik mijn gevoel zijn gang moet laten gaan, zou ik toch voor een andere omgeving gaan. Maarja, in hoeverre kan je gevoel objectief zijn gezien je pijnen en belemmeringen ? Ach, ik heb in iedergeval heb ik vandaag weer een opmerkelijke ontdekking gedaan en mijn gedachten weer een keer laten gaan en dat is nooit verkeerd als je op zoek bent naar oplossingen. Ik ben toch wel benieuwd naar de reakties die volgen !