Mijn motoren Deel-III

Zo daar gaan we dan met Deel-III en terwijl ik zit te typen vraag ik me af waar dit zal gaan eindigen want toen ik begon, wilde ik enkel een paar foto’s plaatsen en namen opsommen. Maar de zielen van alle motoren beginnen ineens te schreeuwen en alle willen dat hún verhaal verteld word. Maar helaas voor hen want IK bepaal wat ik jullie te lezen aan bied 😉

GSX-R 1100 W
Uiteindelijk moest dé ultieme motorfiets er komen en wel de GSX-R-1100W uit 1993.De reviews waren overweldigend en toen ik eenmaal plaats nam op dit (onbegrensde) beest, wist ik dat hij het was. De latere versies werden af fabriek begrensd omdat de overheid dat vereiste. Maar niet dit monster, hij klokte op de rollerbank zelfs 8 kilometer méér dan de fabriek op gaf met een max van 317 km per uur.  Op het circuit haalde hij maar liefst 282 op het rechte stuk.

Maar het geluk was van korte duur want ik woonde nog maar net in Gorinchem toen hij onder het raam werd weggehaald. De politie deed toen ook al niets want toen ik de volgende dag een tip kreeg over waar hij zou staan, liet de politie het af weten. Een uur later was de motor ook daar verdwenen en heb ik hem nooit meer terug gezien. Wat er ook gebeurde, ik moest en zou een GSX-R1100 weer hebben en ook van het bouwjaar 1993 !

En zo kwam het dat ik een half jaar later een mailtje kreeg vanuit Enschede. Een kameraad van me had er een zien staan in een loods met allemaal andere motoren. Ik kreeg van hem een telefoonnummer en toen ik belde bleek het de eigenaar te zijn van een mega grote motorzaak in Enschede. Ik sprak de volgende dag met hem af en wat ik toen te zien kreeg, deed mijn ogen uit de kassen vallen. Ik had nog nooit zoveel motoren bij elkaar gezien als daar, de ene na de andere loods prop vol met motoren.

GSX-R1100w (mijn tweede)
We gingen de derde loods in en daar stond hij !
Een GSX-R1100w uit 1993 met slechts 11.000km gereden, werkelijk als nieuw, dus de koop was snel gedaan. Nog die zelfde winterse dag, reed ik op mijn nieuwe aanwinst helemaal terug naar het midden van het land. Werkelijk iedereen keek me verwonderd aan want het vroor die dag maar liefst -5 graden. Na ruim 2 uur rijden kwam ik verkleumd van de kou thuis en stalde ik de motor in mijn schuur. EINDELIJK was ik niet meer motorloos !

Toen de vorst zo langzamerhand het land verliet, was het tijd voor een wasbeurt. De winter was dat jaar extreem lang en koud geweest en toen de lente zich aandiende, genoot ik van de eerste zonnestralen. Ik liet geen moment onbenut om op de motor te springen. Ik weet nog dat ik midden in de nacht terug kwam uit Duitsland en eenmaal thuis berekende ik de gemiddelde snelheid, die lag ver boven de 200 km per uur (227km p.u. om precies te zijn). We gingen ook regelmatig de Belgische Ardennen in met een flinke groep. Toen ik zaterdag ochtend op stond, bleek mijn maat ziek te zijn dus die reed niet mee. Een paar andere gasten zeiden, rij maar met ons mee. Dat wilde ik wel want die gasten reden allen op een 600cc racer. Wat ik niet wist, was dat het vooropgezet spel was. We doken door de bochten heen en op een gegeven moment stopte ze. Of ik ook effe voorop wilde rijden. Dat wilde ik natuurlijk wel maar na 3 bochten was ik ze al verloren gereden. Boven aan de top ben ik op ze gaan wachten en kreeg gelijk hun ongeloof te horen. “Hoe kan jij nou zo snel boven komen?

Ik vertelde ze dat ik mijn motor zo ver dood remde dat hij dreigde om te vallen, ik liet hem gaan tot dat ik met knie en elleboog de grond raakte en trok toen het gas er zo ver op dat hij hem om wilde gooien. Vervolgens kneep ik het gas heel even ietsje dicht om vervolgens het gas er vol op te zetten zodat ik hem verder met mijn gewicht kon sturen. De GSX-R1100w was hét speeltje wat op mijn lijf geschreven was. Hij trok werkelijk de straatstenen uit de weg. Maar aan al het moois komt een end, want op 18 juni 2005 kwam ik in aanraking met een kameraad, waar door ik uiteindelijk in de bossen belande. Dit motorongeval zou zijn leven eindigde en het van mij heel drastisch op zijn kop gezet werd.

Zie Motorongeval 2005 (inleiding)

Het wrak van mijn motor had ik in 2005 al terug gekregen van de verzekering met het bericht; “U mag hem houden want niemand wil hem hebben”. In de jaren die volgde heb ik hem helemaal uit elkaar gehaald en alles wat kaopt was, vervangen. Ik moest en zou weer op mijn GSX-R kunnen rijden want anders had ik helemaal geen leven meer. In 2008 heb ik hem uiteindelijk ingeruild op een caravan voor “familie” nut. Motorrijden behoorde voor mij echt tot het verleden helaas.

Het zou uiteindelijk minstens 8 jaar duren voor dat ik “wonderwel” weer motor zou rijden maar daar over meer in “Mijn motoren Deel IV”