Alles slijt, helaas niet !

“ALLES SLIJT”
Dit is een van de meest gebruikte gezegden als het gaat om herstel naar letsel maar …. Is dat niet een erg lichtzinnige manier om te zeggen “gauw vergeten en verder gaan!”. Is het niet een manier om gevoelsmatig de ernst van een situatie weg te nemen?

In ieder geval zullen mensen met NAH (Niet Aangeboren Hersenletsel) het helemaal niet eens zijn met deze gemakzuchtige manier van bagatelliseren.  Als ik gewoon naar mezelf kijk dan vind ik dat de omgeving erg gemakkelijk denkt en handelt.

NIETS TE ZIEN
Dat is nou precies waar het allemaal om draait. Ik zie niets aan je en dus behandel ik je net als iedereen en ontzie je niet. Dit is geen bewuste keuze van de mens maar word veroorzaakt door een complex systeem wat narigheid zo snel mogelijk om wil buigen naar iets positiefs. Je mag het een natuurlijke reactie noemen maar kunnen we er dan helemaal niets tegen doen?

Niet iedereen zal in staat zijn om zijn/haar zelf opgebouwde manier van ontzorgen kunnen veranderen maar, gelukkig zijn ze er wel! Mensen die heel dicht bij zichzelf staan zijn in staat om altijd rekening te houden met jouw manco maar …. Die zijn er niet zo heel veel!

GEWENNING
De meeste mensen zullen dan ook na enige tijd vervallen in hun “niets te zien dus niets aan de hand” manier van denken, naar mate de tijd verstrijkt. Als NAH-er zal je na verloop van tijd merken dat er steeds minder sympathie voor je opgebracht wordt, enkel omdat men niets ziet en dus géén trigger krijgen zodra ze je zien. Nou hoef je ook niet alle aandacht maar een beetje meer rekenschap zou fijn zijn.

Of het nu gaat om daadwerkelijk hulp bieden of enkel gewoon rekening houden met je, in beide gevallen zie je verslapping en verwijding, zodanig dat het in sommige gevallen keihard nodig kan zijn om de relatie te verbreken. In andere gevallen kan het ook precies andersom gaan en kan het juist heel verstandig zijn om bepaalde banden juist een kans te geven om te groeien.

CLUBVERBAND?
Het verval is nergens zo groot als binnen clubverband, vandaar dat je het hier dan ook het aller beste ziet gebeuren. Nou heeft helaas binnen onze club van 20 lieden twee jaar terug een persoon NAH opgelopen. Iedereen is daar volop mee bezig. Ik ben daar heel erg blij om voor hem maar….. Ondertussen houdt niemand meer rekening met mij en mijn problematiek. Ja ik heb daar inderdaad enorm veel last van. Zo hebben we een club-app maar als ik dan zie dat 99 van de 100 berichten klinkklare onzin is zoals filmpjes etc. van internet, dan houd het voor mij op. De serieuze berichten worden voor mij onzichtbaar en ontgaan me dan ook compleet. Ik vraag om een extra app namelijk 1 voor ongein en 1 voor serieuze ter zake doende zaken. Uiteindelijk ben ik daar al bijna een jaar over bezig geweest en uiteindelijk is daar overeenstemming over bereikt tijdens de laatste vergadering. Maar degene die de apps beheerd, maakt er een flauwekul van en zodoende is de 2e app er nog steeds niet, ik moest hem maar maken maar ik ben geen bestuurder van de club en zie dat dan ook niet als een taak van mij. Het zal mij benieuwen wanneer die app er komt maar tot die tijd kijk ik er gewoon niet meer naar.

HULP?
Tja waar kan je hulp verwachten als men van buiten niets aan je ziet, ik denk dat dit altijd een probleem zal blijven want begeleiding is fijn maar …. Je moet er uiteindelijk ook samen met je omgeving uit kunnen komen. Je moet op je omgeving kunnen bouwen en zodra dit niet kan dan wordt het allemaal een heel stuk lastiger.

OMGEVING
Misschien ken je het fenomeen “familiedag”. Voor hen die dit niet kennen … familiedag is net zoiets als vriendinnen dag of vrienden dag. Gewoon een soort van reünie om elkaar in ieder geval jaarlijks te zien. Ik doe hier al jaren niet meer aan mee en soms denk ik wel “jammer”. Maar momenteel kan het niet anders want er zijn te veel mensen bij elkaar. Bovendien wordt er elk jaar iets actiefs bedacht, waar mijn lichaam niet meer aan wil.  Maar ook vrienden zien je niet als iemand met een handicap, dat levert soms de nodige problemen of frustraties op. Hun reacties op dingen die jij op je facebook plaatst bijvoorbeeld. Of hun reacties als jij even niet aan hun verwachtingen voldoet?

OPLOSSING?
Ik heb weleens gedacht dat wanneer je een T-shirt draagt met heel groot “Ik heb helaas Niet Aangeboren Hersenletsel” erop, dat mogelijk de oplossing zou kunnen zijn? Of een duidelijk zichtbare armband of halsketting met daar op NAH. Maar kom op mensen we zijn toch geen tweederangsburger welke gemarkeerd moet worden omdat hij/zij anders niet meetelt?

GELIJKHEID
Nee, het wordt tijd dat mensen beseffen dat eenieder uniek is net als ook zij zelf. Dat men beseft dat meer dan de helft van alle kwalen, van buiten niet te zien zijn. Dat men stopt met bagatelliseren en daarmee vernederen. Dat men weer MENS durft te zijn onder mensen en vooroordelen achterwegen laten want feitelijk is dit “niet erkennen van”, niets anders dan dat.

Please follow and like us: