Gebrek aan energie is geen boosheid ?

BOOS welnee !

Iedereen kent die emotie wel dus daar hoef ik weinig over te vertellen toch 😉

Máár…..

Nadat ik NAH opgelopen heb, word me vaak verweten boos te zijn máár …. ik ben helemaal niet boos ! !!

 

Heel vaak vroeg ik me af  “hoe komen ze er bij” en já, dat maakte soms idd dat ik boos werd omdat men mij valselijk beschuldigde van boos zijn terwijl ik dat niet was.

Jaren last van gehad en ineens bubbelde het in me op dat het eigenlijk een héél logisch verschijnsel is !

Het valt mijn omgeving namelijk op allerlei manieren op wanneer mijn energie op raakt. Door dat ik steeds langzamer ga functioneren (lopen e.d.). maar ook door dat ik overige duidelijk herkenbare tekenen van vermoeidheid vertoon, maar óók door niet gewoonlijke verschijnselen van moeheid door bv steeds moeilijker articuleer en dus duidelijk minder goed verstaanbaar word.

Dat laatste is de springplank naar de boosheid welke er niet is !!
Energie tekort vertaald zich in vertraging en uiteindelijk afname van sterkte. Daar bij zijn verschillende gradaties aan te brengen in duidelijk (vanzelfsprekende bekendheid) , minder duidelijk en onduidelijk (niet van zelfsprekende onbekendheid) verschijnselen.

** Trager handelen is van buiten duidelijk herkenbaar en voelbaar ! (Men koppelt dit makkelijk aan je NAH)

** Moeilijker uit woorden komen is óók duidelijk waarneembaar maar niet voor iedereen een logisch verschijnsel ! (sneller conclusie dat men dronken is dan dat het neveneffect van NAH is.)

** Boos zijn terwijl je niet boos bent ? (Dit verdient uitgebreidere uitleg zie hier onder)


BOOS en toch niet ???
Naar mate energieniveau verder daalt, kunnen we concluderen dat er steeds meer functies gaan verslappen. In eerste instantie zal men idd trager worden en is dat dus als heel vanzelfsprekend gekwalificeerd omdat zelfs een gezond persoon dat ervaart wanneer hij/zij een drukke periode/dag heeft gehad.

Het onduidelijker praten is een niet zo vaak ervaren verschijnsel van moeheid máár een ieder heeft al wel eens een situatie meegemaakt dat ze zelf wat te ver in het glaasje gekeken hadden, of iemand tegen gekomen die dat had. Men heeft dus zelf ervaren dat de spraak de volgende ochtend een stuk moeizamer verloopt want ondanks dat de alcohol al lang verdwenen is uit het lichaam, is men nog steeds dusdanig vermoeid dat praten niet echt vlotjes verloopt. Het is dus een herkenbaar verschijnsel en om die rede dus nog wel logisch verklaarbaar.

Maar wanneer het energie niveau nóg verder weg valt dan na een gruwelijk avondje stappen, zal het systeem nóg meer functies gaan proberen te minimaliseren en dáár zit de clou van het boos zijn en toch ook niet !

Het systeem gaat namelijk de minst elementaire energieverbruiken verder uitschakelen en dat betekend dat op een bepaald moment het systeem zegt dat onze grimas (gezichtsuitdrukking) de minst belangrijke energieverslinder is en zullen spiertjes in ons gezicht gaan ontspannen waar door andere mogelijk gaan denken dat je idd boos bent maar dat niet bent !

Dus ….
Als je vaker onterecht beschuldigd beticht word van het “BOOS ZIJN” maar dat niet bent, dan komt dat wellicht doordat je ongemerkt wel degelijk anders kijkt en dat het gevoel bij andere opwekt dat je boos bent 😉

NIET BOOS WORDEN DUS en ook niet afdoen met alleen maar IK BEN NIET BOOS, máár voorkom wellus/nietus situaties door uit te leggen waar door het zeer waarschijnlijk komt dat de ander anders denkt dan wat jij voelt 😉

Please follow and like us: