Trauma, wat doet het met je en hoe mee om te gaan ?

Helaas worden dagelijks vele duizenden mensen geconfronteerd met traumatische gebeurtenissen. In het ene geval treft het hen zelf, in het andere geval hun partner, kind, familie of kennissen. Ik wil hier met name spreken over eigen traumatische ervaringen en hoe daar mee om te gaan.

Trauma’s hebben ook een tegenpool namelijk; Overleven
Hoe ik dat zie ?
Een trauma had dusdanig uit kunnen pakken dat je het niet meer na zou kunnen vertellen máár het feit dát je het na kunt vertellen betekend, dat je het overleeft hebt !

Schrale troost hoor ik meteen een hoop mensen denken en ik snap dat máár is dat wel een terechte reactie. JA als men rouwt dan mag men een dergelijke reactie verwachten. De vraag echter is, óf men daadwerkelijk nog aan het rouwen is of dat het rouwproces onderbewust gebruikt wordt om zich vast te houden aan het bekende? Wij mensen zijn heel snel geneigd om onbewust te kiezen voor het veilige bekende en nemen de nadelen op de koop toe dan te kiezen voor het onbekende ondanks dat dit je uiteindelijk wel verder brengt. Ik zeg niet dat dit bij iedereen en altijd het geval is maar in de meeste gevallen is dat wel zo. Kijk maar naar de vele relaties die beëindigd worden waarvan buitenstaanders al veel eerder verwacht hadden dat het zou gebeuren, om maar één duidelijk voorbeeld te geven.

TRAUMAVERWERKING
Trauma verwerken doet iedereen natuurlijk op zijn/haar eigen manier máár zorg er ten allertijden voor dat je er niet in blijft hangen. Stel jezelf open voor hulp van buitenaf én stel een maximale tijd voor jezelf dat je mag rouwen. Daarna kan je iemand of iets wel missen maar ook dat moet je inperken, zodat je gewoon verder kunt met je eigen leven en dus ook het opbouwen van je eigen geluk. Hiermee voorkom je dat je eindeloos in rouw bent en blijft. Stel een redelijke termijn vast voor jezelf. Voor trauma wat nog voort speelt zoals lichamelijke problematiek mag je ook best een andere manier van inperken gebruiken. Ik zelf gaf mezelf elke dag 1 uur om mezelf klote te voelen maar daarna moest ik van mezelf weer aan de slag met alle dagelijkse zaken. Uiteindelijk ging dat ene uur per dag een ware opoffering van me vragen omdat ik vond dat ik zoveel tijd helemaal niet meer nodig had.

GELUK
Ik liet het woord al snel even vallen “GELUK”
Wát is geluk nou eigenlijk?
Een riante villa met zwembad, dikke auto, privé Jet etc.etc. ?
NEE dat is geen geluk dat is een materialistisch verlangen maar geen geluk en vele zullen daar ook niet gelukkig van worden, al hebben ze voor even wél het gevoel dat het ze gelukkig maakt. Geluk is vrede in je hart hebben met dat wat er is!
Dat is voor sommige lastig te accepteren met name als men terugval kent vanuit ongeval of ziekte.
Men wil zo snel mogelijk weer “de oude” worden maar hoe reeel is dat werkelijk?

ACCEPTATIE
Helaas is het een feit dat mensen met NAH (Niet Aangeboren Hersenletsel) maar ook mensen met whiplashverdachtletsel, zelden of nooit meer op hun oude niveau zullen terugkomen. Maar waarom wil men dan accepteren als dat zo is? Dat heeft te maken met eerdergenoemde vasthouden aan het oude vertrouwde. Durft men te accepteren wie men is met al zijn/haar manco’s dan zal men merken dat men ondanks de handicaps tóch gelukkig kan zijn en zal men op termijn ontdekken dat men weer een heel stuk verder is gekomen. Men zal nooit vrede hebben als het gaat om accepteren dát het jou is overkomen of aangedaan máár, men kan wel leren accepteren dat het niet anders is en dat men van daaruit verder moet gaan kijken. Dat zijn twee totaal verschillende manieren van accepteren.

Please follow and like us: