Wat nou moeten ?

Iedereen heeft daar mee te maken, het feit dat je moet doen in opdracht van een ander. Dit kan zijn in opdracht van werkgever, of in opdracht van een instantie of andere meerdere. Maar ook in samenspraak met gelijke. Feit is dat we in het leven erg veel MOETEN máár … hoe dwingend werkt dat moeten nou eigenlijk ?

Als je een bijna dood ervaring hebt gehad dan werkt dat niet meer. Dan weet je hoeveel het leven jezelf eigenlijk waard is. Iemand die geen bijna dood ervaring heeft gehad, die heeft daar geen “bewust” besef van. Al denkt men vaak juist van wel.

Iemand die een bijna dood ervaring heeft gehad die heeft het grote verschil gezien tussen wat we doen en wat we moeten en zodoende moet hij/zij veel minder en zal hij/zij veel méér moeite hebben met het opvolgen van het “moeten”. Hij/zij realiseert zich veel bewuster dat het leven inderdaad een onvoorspelbaar pad kan volgen en dat het slechts een fractie betekend tussen leven en dood.

Je hoort vaak mensen zeggen; “het leven is zo kort”.
Ze zeggen dit vanuit een bewuste benadering zodra er ergens in hun omgeving iemand weg valt. Máár ze hebben geen benul dat ze op dat zelfde moment ook zélf aan de beurt kunnen zijn en helaas soms sneller dan verwacht. Men wuift het vervolgens weg om verder te gaan met dat waar ze mee bezig waren, alsof er niets gebeurd is. Want …. We moeten vooral zorgen dat we onze AFSPRAKEN nakomen en OPDRACHTEN af maken !

Iemand die een bijna dood ervaring heeft gehad, moet helemaal niets meer !
Hij / zij doet de dingen die nodig zijn om in leven te blijven en voor de rest doet hij/zij alleen wat hij/zij zelf leuk vind om te doen.

Die dingen om in leven te blijven kan je onderverdelen in twee categorieën namelijk:

  • Lichamelijke noodzakelijkheden (eten, drinken etc.)
  • Overige (zo als huur etc. maar óók zaken als UWV etc.)

Exact in die volgorde liggen de prioriteiten !
Vandaar dat het voor mensen met bijna dood ervaring verstandig is om al die “overige” noodzakelijkheden door een ander te laten regelen daar waar dat kan. Bijvoorbeeld door de partner en anders een boekhouder of zo. Afspraken met UWV en/of andere gelijke zal men zelf naar toe moeten maar ook daar kan men iemand mee nemen (bv NAH begeleider o.d.). Helaas is dat een “moet” opdracht en kom je niet onderuit. Maar dat zijn dan ook echt de enigste dingen die iemand met een bijna dood ervaring moet !

Voor de rest moet hij/zij helemaal niets en kan hij/zij dingen heel makkelijk laten liggen op het moment dat hij/zij daar geen zin in heeft. Geen zin hebben kan namelijk ook betekenen dat men om lichamelijke redenen iets niet wil of kan doen op dat moment. Dat heeft NIETS te maken met positief of negatief denken maar gewoon met dat men het op dat moment niet kan.

Please follow and like us: