Op de andere pagina over positief zijn, schreef ik het al.
Om als slachtoffer positief te blijven is soms héél moeilijk !
Ook schreef ik dat het overtuigen nog véél moeilijker was en helemaal tegenover artsen en/of andere behandelaren.


Vandaar dat ik daar hier enige uitleg over wil geven aan de hand van voorbeelden net als op de andere pagina's over positief zijn.


Artsen / behandelaren

Voorbeeld.
Kom je bij artsen en is er ook maar iets waar ze geen verklaring voor weten, word het al gauw op psychische kant gegooid.
Eén specialist welke mij nóg mijn dossier eerder gezien had, wist me binnen 10 minuten te vertellen dat ik manisch depressief zou zijn ?
Toen ik hem vroeg om zich nader te verklaren kwam hij met het navolgende.
Hij hoorde het aan mijn stem, zag het aan mijn gelaatsuitdrukking én maakte het op uit het geen ik hem verteld had.

Nou wil ik niet lullig doen en luister graag aandachtig naar specialisten in de hoop dat ik er daadwerkelijk wat van op kan steken om mijn leven te veraangenamen máár....
Mijn stem is van nature een erg zware en harde stem, dus al heel mijn leven houd ik daar rekening mee als zijnde een tweede natuur.
Mijn gezicht is van nature niet het meest zachte gezicht qua uitdrukking, maar het is wel mijn gezicht en altijd al zo geweest.
En dat ik het nergens anders over had dan het ongeval, komt niet omdat ik dat niet kan maar omdat ik daar zat vóór de klachten die voort kwamen uit het ongeval en je dat pas kan beseffen als je weet wát er gebeurd is.

Nóg zo'n voorbeeld is.
Dat men totaal niet snapt als je twintig keer komt en voor de twintigste keer weer het zelfde moet vertellen er soms wat irritatie bij komt kijken want ze kunnen óók gewoon het dossier eens een keer door lezen vóór dat iemand met klachten langs komt.
Ja, op dat moment is er een lichte irritatie en dan kan er ook best wat irritatie uit voort klinken, maar dat betekend niet dat je depressief bent want het zegt niets over hoe je verdere leven in elkaar steekt en je dat leven ervaart.

Buitenwereld
Ook hier geld dat je op moet passen met wat je zegt want zeg je dat het goed gaat dan snappen ze niet (wat ze toch al snel niet snappen) wat je hele dagen thuis zit te doen. Zeg je dat het slecht gaat, wil men het niet hoen en ben je negatief.
nergens staat men zo snel klaar met vooroordelen als in de buitenwereld.


Positief
Hoe vaak ik zelf al wel te horen heb gekregen dat ik niet terug mocht kijken maar alleen naar voren moest kijken, dat wil je écht niet weten. Máár als ik daar dan vervolgens dieper op in ga, is men met veel moeite tóch bereid om het anders te gaan zien.
Ik vertel dan dat dit een onmenselijke en psychologisch onjuiste bewering is, waar geen mens óóit toe in staat is.
is men daar namelijk wél toe in staat, word het pas echt gevaarlijk.
Als je namelijk zoals ik (om maar bij mezelf te blijven) al ruim 40 jaar op deze aardkloot hebt rond geparradeerd dan slaat het nergens op om te zeggen; "Ahh, joh, vergeet dat allemaal maar", want dat zou betekenen dat je dus maar net moet doen of je nóóit geleeftd hebt ?

Neem van mij aan...
dat is niet alleen een heel zware maar beslist ook onmogelijke zaak !

Máár.... je kan wél zelf bepalen op welke wijze je er op terug kijkt !

Ieder mens heeft voorbeelden nodig om te kunnen leren/groeien.
Als ik niet héél veel terug gekeken had, was ik zo ver niet gekomen als waar ik nu sta.
Dat is beslist niet te danken aan de tientalle specialisten/behandelaren die ik inmiddels (veelal tevergeefs) de afgelopen jaren bezocht heb !

Nee, dan was ik enkele jaren terug al onder de seresta, valium en andere troep als een kasplantje achter de geraniums verdwenen.
Het is beslist te danken aan mijn eigen positieve instelling en vertrouwen, met behulp van een enkele bijstander.

Zolang je maar beseft dat positiviteit iets is wat je soms af moet dwingen en niets met voor of achteruit kijken te maken heeft maar vooral met de wijze waarop je er naar kijkt !



Negatief

Nee, terugkijken is niet negatief.
Wat wél negatief is, dat is de wijze waarop men je niet serieus neemt en vertelt wat je moet doen terwijl van alle kanten uit hun verhaal blijkt dat ze zich helemaal niet verdiept hebben in jou problemen.
Redenen te over om depressief van te worden dus.

Conclusie;
Als vooral de betrokken beroepsgroepen slachtoffers wat méér serieus zouden nemen, was het een stuk makkelijker voor slachtoffers om positief te blijven.
Als men daar naast óók eens op houd met zodra men het niet weet, te roepen dat het tussen de oren zit.
Zou het nog véél makkelijker worden voor slachtoffers !

Er valt dus vooral in het medische cirquit voor slachtoffers héél veel winst te behalen op het gebied van positiviteit !
Inmiddels ben ik al weer enkele jaren beheerder van o.a. Whiplashinformatie NL en helaas heb ik moeten constateren dat mijn bevindingen niet op zichzelf staan maar dat hier een héél grote groep mensen mee te maken krijgen. Het is dus zaak dat de medische wereld eens wat positiever tegen patiënten aan gaan kijken als het om letselschade slachtoffers gaat.